تروریزم امنیت منطقه را تهدید میکند
کریمی
پیش از این؛ اینگونه پنداشته میشد که لانه وپایگاه اصلی تروریزم ودهشت افگنی درافغانستان میباشد ولی از دوسال به این طرف؛ سپری شدن هر روز این حقیقت را اشکار میسازد که ترویزم تنها محصول کج اندیشی و نافهمی های سیاست مداران افغانستان نست بکه پاکستان نیز درتشکیل، تجهیز، آموزش وادامه حیات آن درافغانستان ومنطقه نقش اساسی داشته که اکنون مسول درجه یک حرکات تروریستی ووحشت افگنانه تروریزم درمنطقه وجهان شناخته میشود.
حمایت وصدور تروریزم توسط پاکستان به افغانستان سبب شده است که اکنون موجودیت تروریزم خواسته یا نا خواسته امنیت منطقه را درمخاطره ی جدی قرار دهد.
حملات وحشیانه ودهشت افگنانه چند روزپیش درشهر مومبای هند که بیشتر از یکصد انسان بی گناه را به کام مرگ سپرد وحملات پیهم درشهرپشاور پاکستان بالای ایستگاه های ترانزیتی نیروهای ناتو، ربودن دیپلوماتان خارجی توسط تروریست ها نشان میدهد که تروریزم ازچندی به این سو لانه کانونی اش( پاکستان) را به اتش کشیده، نظم وامنیت منطقه را نیز به یک چالش جدی فرا خوانده است.
هرچند نیروهای ایالات متحد از مدتی واقعیت قضیه را پذیرفته حملات هوایی اش را درمناطق سرحدی پاکستان اغاز کرده اند ولی واقعیت کلی موضوع اینست، تا زمان که حکومت ومردم پاکستان عملا درروند مبارزه علیه تروریزم با جامعه جهانی وکشور های منطقه متعهد وهم آهنگ نشوند این مبارزه راه به جای نخواهد برد.
اتنظار میرفت که با روی کار امدن اقای زرداری روند مبارزه با تروریزم تا حدودی درپاکستان شکل و نحوه ای عملی تر پیداکرده حکومت پاکستان دراین امر جهان را به عنوان یک عضو متعهد کمک نماید ولی اخیرا واضیح گردید که پاکستان هنوز درفکر مبارزه با تروریزم نبوده بلکه درمقابل جامعه جهانی وکشورهسایه ها درخصوص مسایل تروریزم طفره میرود.
زیرا درحمله چند روز قبل تروریست ها درشهر مومبای کاملا مشخص گردید که عاملان ان در پاکستان اموزش دیده واز پاکستان حمایت شده اند ولی با آنهم مقام های پاکستانی از پذیرفتن واقعیت سرباز زدند ونخواستند بپذیرند که تمام مشکلات ومصایب کشور های همسایه تحفه ایست که از جانب پاکستان نصیب آنها میگردد.
افراط گرایان مذهبی که ازچند دهه قبل تاامروز ازجانب پاکستان درکشور ما صادر میگردید و منافع مقطعی پاکستان را دربهای قتل عام ها، انهدام ساختارهای اقتصادی، نمادهای تاریخی وفرهنگی ما میخریدند اکنون از افغانستان پا فرا ترگذاشته ملت ها ی بی گناه دیگری را نیز دربلای تروریزم و وحشت و دهشت گرفتار کرده است.
اما بخصوص ایالات متحده امریکا وهم پیمانان غربی اش همه ساله دربهای حرف های که هیجگاه عملی نشده باج های کلانی به پاکستان میدهند واین نوع برخورد امریکا وهم پیمانانش زمینه باج گیری بیشتری پاکستان را افزایش داده، در جهت مبارزه با تروریزم هیجگونه اثری مثبتی نمی گذارد بلکه تروریزم را قوی تر و گسترده تراز قبل میگرداند. نمونه این باج دهی را درسفرآقای گوردن براون درپاکستان میتوان به درستی تشخیص داد.
مردم افغانستان مشکل تروریزم را با گوشت وجان خود حس کرده وپی برده اند که تروریست ها جز عمال بیگانگان کسی دیگری نیست ولی وقتی می بینند که فساد اداری بیداد میکند، از قانون وقانونمداری جز نامی؛ نشانی نیست، نیروهای خارجی درماموریت های خاص خودشان گرفتاراند وبعضی اوقات باعث بی حرمتی، بی عزتی شده وحتا دربمباران های هوایی افراد بی گناه، زنان وکوکان را به قتل میرسانند ناگزیر در مقابل تروریزم لا اقل درحد یک هم زبان و هم سمت یا بی تفاوت می نشینند ویا درحد توانای با انان همکاری هایشان را دریغ نمی کنند ( اگر تروریست ها از همکاری های مردم محل برخوردادرنباشند تا این اندازه مخیل امنیت ونظم عمومی شده نمیتوانند) ، درنهایت نتیجه این میشود که در رشد تروریزم ودهشت افگنی بار دیگر سیاست مداران کشورما و کشور های مقصر اند که درعقب شعار مبارزه با تروریزم درافغانستان صف کشیده اند.
گزاف نخواهد بود اگر بگویم درصورتیکه پالیسی وبرخورد امریکا وجامعه جهانی درمقابل پدیده تروریزم چنین باقی بماند وبازهم برسیاست های اشتباه شان تاکید نمایند منطقه قربانی تروریزم خواهد شد، امنیت ونظم جهانی توسط همین تروریست ها دریک زمان نزدیک اخلال وبه مخاطره انداخته خواهد شد.
دراین اواخرپدیده تروریزم درافغانستان وپاکستان به دلیل اشتباهات پیهم دولت های غربی وسیاست مداران داخلی این دو کشوردرحدی قوت اجتماعی وسازمانی یافته است که درصورت نبود حمایت های خارجی حکومت های این دو کشور به طور غیر قابل باور از جلو گیری ومهار آن عاجز بوده واین احتمال وجود دارد تاب مقاومت دربرابر آن را بیش از مدتی کوتاهی نداشته باشند.
به باور کارشناسان وتحلیل گران فرستادن هیات ها و رفت و آمد های رهبران غربی درافغانستان وپاکستانُ وُافزایش نیرو برمبارزه علیه تروریزم اثری نخواهد گذاشت بل اگرغربی ها میخواهند به طور قطعی با پدیده تروریزم مبارزه کند دو راه بیشتر ندارند.
1- جامعه جهانی دربدل این همه مصارف گزاف وبیهوده مناسب به نظر میرسد که توان نظامی افغانستان را بالا برده ونهاد های دفاعی این کشور را تقویت بخشد تا خود توانای مهار ومحو تروریزم را پیداکرده که برای همیشه این مشکل حل شده باشد.
2- کاهش فقر وگرسنگی درافغانستان راه دیگری است که میتواند نیرو ونهادهای امنیتی این کشور وجامعه جهانی را درجهت مبارزه عیله تروریزم کمک نماید.
زیرا کار واشتغال سبب میشود تا زمینه استخدام جوانان بیکارتوسط تروریست ها ازبین رفته وازجانبی کار باعث میشود که فقر و گرسنگی کاهش پیدا کند ومردم نسبت به دولت وهمکاران بین المللی اش حس صداقت واعتماد بدست آروده وازاین طریق خود درمقابل تروریزم ودهشت افگنی که جزتباهی وسیه روزی چیزی دیگری را درپی ندارد ایستادگی نمایند.