نشست سه جانبه واشنگتن؛ امید یا تردید
کریمی
مبارزه با تروریزم درمنطقه وبویژه در مرزهای مشترک پاکستان وافغانستان از چند ماهی به این طرف اساس کارایالات متحده امریکا وموضوع محوری متحدان ان کشور درمنطقه را تشکیل میدهد.
خوب است که اکنون جهان متوجه این نکته شده است که تنها منبع اصلی ومهم تروریزم مناطق سرحدی وقبایلی پاکستان است، هرچند مناطق سرحدی افغانستان نیز خالی ازطالب وتروریست نیست ولی بیشترین آسیب نا امنی را افغانستان از ناحیه تروریست های می بیند که پناه گاه های شان در خاک پاکستان است واز همان جا اموزش وتجهیز میشوند.
اخیرا تفاهم سوات میان حکومت پاکستان وطالبان محلی سبب نگرانی های شدید جهان شد وامروز رهبران دو کشور همسایه افغانستان وپاکستان درواشنگتن دیدار روی مسایل مختلف منطقه ای وهردو کشور همسایه خواهند داشت.
گفتنی است این دیدار سه جانبه ابتدا میان پاکستان وافغانستان انجام خواهد شد، پس از ان باراک اوباما رییس جمهور ایالات متحده امریکا با رییسان جمهورافغانستان وپاکستان اقایان حامد کرزی واصف علی زرداری دیدار های جداگانه انجام میدهد وسپس ملاقات سه جانبه ای میان افغانستان، پاکستان وایالات متحده امریکا صورت میگرد.
پیش از این نیز تجربه نشست سه جانبه میان افغانستان، پاکستان وایالات متحده امریکا دردوره پرویز مشرف وجود داشت که متاسفانه هیج نتیجه ی را درپی نداشت ولی این بارفقط این موضوع در خور اهمیت است که کشور میزبان درنظر دارد علاوه از گفت وشنود روی مبارزه با تروریزم ونا امنی درمناطق قبایلی وسرحدی، روی این نکته نیز بحث صورت خواهد گرفت که بنیادهای اقتصادی(زراعت) واجتماعی( آموزش وپرورش) کشورهای افغانستان تقویت گردد، تا ازاین طریق مبارزه موثری علیه تروریزم انجام پذیر باشد.
درظرف کمتر از دو ماه گذشته از نشست دینهاگ تا نشست واشنگتن پیوسته افغانستان وپاکستان محور گفت وگو های جهانی ومنطقه ای بوده وروی معضل تروریزم دراین دو کشور صحبت شده است.
اما درحالیکه چنین گفت وگوهایی ونشست هایی ادامه دارد موجی از خشونت ها دامن پاکستان را گرفته وسرانجام حکومت را مجبور به امضای یک تفاهم نامه ننگین با طالبان محلی ان کشورنمود ودراین روزها علی رغم تفاهم، درگیری های خونینی میان نیروهای امنیتی حکومت وطالبان محلی در دره سوات ادامه دارد.
ازاین جامعلوم میشود که درصورتیکه اقدام های موثر، به وقت وعملی دراین جهت صورت نگیرد چنین نشست ها، زمینه های گسترش تروریزم را بیشترفراهم و تروریست هارا گستاخ تروامیدوارتر از قبل میسازد.
تغییر استراتیژی ایالات متحده امریکا درمنطقه یکی از نوید های نابودی تروریزم بود ولی دیده شدکه تفاهم نامه سوات درزمانی امضا شد که بیشتراز یک ماه از بحث وری این استراتیژی درهاگ گذشته بود وتمام جناح ها جهانی ومنطقه ای ازاین استراتیژی اعلام حمایت کرده بودند.
از سال جاری م که توجه جامعه جهانی برمحور تروریزم عمیق تر شده است، برعکس تروریزم نیز گسترش یافته وبیش از پیش خطر افرین تر به نظر میرسد.
هرچند حکومت ملکی پاکستان به هبری اصف علی زرداری تا حدودی تلاش میورزد که حد اقل دست تروریزم را از گریبان پاکستان رها سازد ولی از اینکه اطلاعات وارتش این کشور هنوزهم از همان قدرت برخوردار هستند که درزمان حکومت نظامی داشتند سبب شده است که تلا ش های رهبری حکومت بی اثر باقی بماند.
کارشناسان هنوزمسایل افغانستان وپاکستان براین بارو اند که سازمان اطلاعاتی پاکستان وارتش این کشور تنها حامی قوی ترویزم درمنطقه است تا زمانیکه سازوکارهای اساسی بخاطر جلوگیری از حمایت اطلاعات پاکستان از تروریزم صورت نگیرد مبارزه با تروریزم کاری عبثی بیش نخواهد بود.
مشکلات ارضی میان افغانستان پاکستان ومیان پاکستان وهند عوامل عمده شده است که سازمان اطلاعاتی پاکستان هزینه های هنگفت وتلاش های جدی را بخاطر تقویت تروریزم درمنطقه برعهده بگیرد.
زیرا درموجودیت مزاحمت های تروریستی برای افغانستان وهند موضوع ادعاهای ارضی از طرف این دو کشور تا حدی زیادی فرو کش میکند.
به هرترتیب هنوز زود است که درخصوص نتیجه ای این نشست داوری کرد ولی اگر عوامل اصلی رشد، گسترش، تجهیزواموزش تروریزم درمنطقه ارزیابی درست نگردد وبازهم نتایج این نشست به تعدهات زبانی رییسان جمهور دو کشور واگزارگردد وبخصوص منتظر حرف های رییس جمهور پاکستان بود، همان دست اوردی را خواهد داد که نشست های قبل ازاین داده اند.