ادامه ی وظیفه اقای کرزی
دموکراسی و شفافیت انتخابات را
به بن وبست کشید
کریمی
هرچند تاریخ نظام سیاسی جمهوری درافغانستان درکوده تای محمد داود خان درسال 1352 خورشیدی برمیگردد یعنی پیش ازاین نیز افغانستان د ارای نظام های سیاسی جمهوری بود ولی این نوع نظام سیاسی درکشور درسال 1383 خورشیدی به کمک جامعه جهانی زمانی مشروعیت سیاسی مبتنی برارزش های دموکراتیک یافت که شهروندان افغانستان دریک مشارکت مستقیم همگانی اقای حامد کرزی را به عنوان زعیم سیاسی افغانستان برای پنج سال دیگر انتخاب کردند.
به این ترتیب بربنیاد ارزش های دموکراسی و مشارکت سیاسی شهروندی، افغانستان اکنون دراستانه دومین انتخابات ریاست جمهوری قرار دارد.
به همین لحاظ میتوان ادعا کردکه دهه روان خورشیدی یکی از درخشان ترین عصر سیاسی درتاریخ سیاسی افغانستان خواهد بود، زیرا از سال 1381 خورشیدی به این طرف به همکاری های مستقیم نظامی، سیاسی واقتصادی جهان، سیاست دراین کشورازانحصار ارباب واشراف، قوم وقبیله خاص وسلسله های میراثی بیرون رفته، وسرنوشت سیاسی مردم تاحدودی دراختیار خودشان قرار گرفته است.
قانون اساسی جدید، پارلمان انتخابی، شورای های ولایتی براساس ارای مستقیم مردم وارج گذاری به شماری از ارزش های سیاسی جدید، ارزش های حقوق بشری وسایرکنوانسیون های بین المللی ازدست اورد های برجسته ونکات افتخار افرین همین دوره است ولی انتخابات ریاست جمهوری 29 اسد سال جاری که یکی از امید های اساسی مردم افغانستان است واین مردم رنج کشیده وسیعا به همین انتخابات دل بسته اند تمام این دوست اوردها را نقض وهمه امید های این مردم زود باور را نقش براب خواهد کرد.
اقای کرزی که دراین دوره نیز نامزد این انتخابات است براساس ماده 61 قانون اساسی وظیفه اش در اول جوزای روان به پایان رسید ولی وی بربنیاد یک حکم دادگاه عالی افغانستان همچنان برچوکی قدرت تکیه زده، هنوزخودش را رییس جمهور مردم افغانستان میداند.
این درحالیست که بحث باقی ماندن رییس جمهور درکرسی ریاست جمهوری پس از اول جوزا، درابتدای سال جاری خورشیدی نیزداغترین مساله ای روی زبان رسانه های ملی وبین المللی ومحافل سیاسی بود واین بحث هنوزهم به شدید ترین شکلش ادامه دارد.
طی روزهای اخیر بیش از70 تن از اعضای برجسته مجلس نماینده گان ادامه ی وظیفه ی آقای کرزی را به کرسی ریاست جمهوری خلاف قانون اساسی افغانستان وارزش های دموکراسی خواندند گفتنی است نماینده گان یادشده به طور رسمی موارد متعددی از تخظی های آقای کرزی را به کمیسیون سمع شکایات انتخاباتی تحویل داده اند.
همکاری ها وحضور مستقیم جامعه جهانی سبب شد که نظام حاکم درافغانستان طی هشت سال گذشته به بسیاری از ارزش های سیاسی واجتماعی دموکراسی پاسداری نموده، چنین وانمود گردد که همه این دست اوردهای مدرن سیاسی زیر رهبری شخص کرزی حاصل شده اند ولی با اقدام آخری اقای کرزی به اثبات رسید که جناب ایشان هیج گونه ارزش واحترامی به ارزش های سیاسی ودموکراسی بیشتر ازقدرت خودش درچوکی ریاست جمهوری نداشته واگر درشرایط موجود حضور خارجیان موجب نباشد اعمال هر نوع استبداد از وی به خاطر بقای قدرت هیج بعید به نظر نمیرسد.
شماری از اعضای مجلس نماینده گان، رسانه های گروهی، جامعه مدنی ومردم افغانستان نسبت به باقی ماندن کرزی به چوکی ریاست جمهوری تلاش های لازم وجدی را به خرچ دادند ودراین خصوص مسولیت های شهروندی ودموکراتیک شان را تا حدودی ادا کردندولی انچه مهم است نهادهای بین المللی موثر به شمول یوناما درخصوص ادامه ی وظیفه ی غیر مشروع اقای کرزی به کرسی ریاست جمهوری تاحال کمترین تلاشی را به خرج نداده به این اساس میتوان گفت که این نهاد های اثرگذاربین المللی درنقض دموکراسی، قانون اساسی وامال مردم افغانستان همان اندازه مقصر میباشند که مردم افغانستان؛ اقای کرزی را مقصر میدانند.
بدترازادامه ی تحمیل اقای کرزی به کرسی ریاست جمهوری گفتنی است که جناب وی کمپاین های را درمیان طالبان ومخالفان مسلح دولت افغانستان که بیش از هشت سال میشود که به شکل روز افزونی در رویارویی نظامی با حکومت ومردم افغانستان قرار دارند راه انداخته است ووعده وعید های نیز به انان داده است.
همچنان شایعاتی وجود دارد که درمناطق جنوب وغرب افغانستان شماری زیادی از طالبان کارت های رای دهی گرفته اند، اما این نکته واضیح نشده است این کارت ها به چه منظور گرفته شده است، یعنی هدف ازاین کارت ها حمایت از نامزد مشخص میباشد یا اینکه بخاطر اخلال وتخریب روند انتخابات خواهد بود.
بهر ترتیب اقدام های اخری جناب کرزی نشان داد که وی به ارزش های دموکراتیک ومدرن سیاست هیج باور نداشته وبخاطر بقای قدرتش از هیج تلاشی فروگزارکردنی نمیباشد، ولی انچه قربانی این قدرت طلبی های حضرت عالی شد این دموکراسی تازه پای واعتماد مردم افغانستان به دموکراسی میباشد واین نکته خیلی اسف بار است که استبداد وقدرت طلبی با حضور مستقیم جامعه جهانی هنوزهم درافغانستان اعمال میشود وهر تلاشی سیاسی ای برای بهبود حوزه سیاست واقتصاد دراین کشور همیشه براساس خواهش های شخصی یک فرد قربانی شده وبجای نرسیده است.
تاریخ افغانستان قربانی های راه روشنگری سیاسی را زیاد داشته است ولی شماری کرزی های که جز به قدرت به هیج چیزی دیگری نه اندیشده وهرتلاشی انسان گرایانه ای را به ناکامی مواجه ساخته است نیز کم نبوده اند وسرانجام درقرن بیست ویک درحضور مستقیم ملل طرفدار دموکراسی یک بار دیگر درافغانستان همه ی تلاش های دموکارسی خواهانه نیروهای داخلی وخارجی به بن وبست کشده شد وناکام شد.