انتخابات یک آزمون دیگر
کریمی
فرارسیدن انتخابات ریاست جمهوری وشوراهای ولایتی درکشور؛ مردم وسیاستمداران افغانستان دریک ازمون سخت وجدی قرار داده است.
بدون مبالغه انتخابات 29 هم اسد سال جاری خورشیدی نمای ازدومین انتخابات دموکراتیک، آزاد ومردمی درتاریخ سیاسی افغانستان خواهد بود، هرچند درفقدان یک فرهنگ سیاسی پخته ونیاز نظام دموکراتیک دخالت های زیادی بدور ازقاعده؛ از طرف قدرتمداران واشخاص صاحب نفوذ اعمال شده وقابل پیش بینی است ولی از انجاییکه درحضور جامعه جهانی وتاحدی هم درحضور نهاد های مدنی صورت خواهد گرفت میتوان یک اتنخابات دموکراتیک قلمداد کرد.
اما با توجه به وضعیت موجود افغانستان، با رفتن به پای صندوق های رای دهی وبرگزاری انتخابات میتوان حق دموکراسی را ادا کرد؟ پرسشی است متوجه مردم وسیاستگذاران افغانستان است.
بحران امنیت، فقروبیکاری، شکاف اعتماد درمیان مردم وحکومت وده ها مشکل دیگر تدابیری لازم وجدی میطلبد که باید توسط مردم ورجال سیاسی این کشور درقالب انتخابات اتخاذگردد، ازجانب دیگر هشت سال گذشته نقطه عطفی است درتاریخ سیاسی افغانستان که اغاز یک مرحله نوین سیاسی را برای ما نوید میدهد.
بنا براین نقش مردم افغانستان دراین انتخابات خیلی مهم، خطیروسازنده؛ درحیات سیاسی این کشور به نظر میرسد.
هشت سال گذشته وبخصوص پنج سال دوره ی ریاست جمهوری آقای کرزی دارای ارزش زمانی خاصی منحصر به خودش بود که متاسفانه تحت زعامت جناب کرزی خیلی راحت از کف ما رفت وباهمه ی منت گذاری های جهان برافغانستان نتیجه لازم بدست نیامد، در عبارت واضیخ ترمیتوان بیان کرد که آقای کرزی وتیمش با ناکارایی وغرق درفساد، این فرصت تاریخی را ازدست مردم افغانستان به هدر داد.
فرصت از دست رفته هرگز به سراغ ملت افغانستان نخواهد امد ولی انچه قابل بحث ونگرانی است این است که انتخابات پیش رو یک بار دیگر مردم افغانستان به امتحان فراخوانده است.
درشرایط که تروریزم، مواد مخدر، فقر، بیکاری وده هابلای دیگر افغانستان را تهدید به نابودی میکنند جهان درکنار افغانستان قرار گرفته ومیخواهد این کشور را از این منجلاب بد بختی نجات دهد، طی سالهای گذشته نیز تا انجا که مربوط به کمک های جهانی میشد، صورت گرفته است ولی از انجاییکه نقش اصلی را باید مردم افغانستان بازی میکردند، به ناتوانی وضعف گرایید وبالاخره این نقش مثبت به منفی تبدیل شد وسرانجام علاوه از انکشاف دوباره ی تروریزم، فساد اداری هم دامن ما گرفت.
انتخابات نتها راهکار وگزینه ای است که با تغییر درساختارحکومت وکابینه به کاهش تروریزم، مواد مخدر، بیکاری، فقروفساد اداری امیدوار بود، به تصریح باید گفت که این مامول زمانی دست یافتنی است که برای دور بعدی کرزی سیاست، وتیم ناکام ایشان به طورقطع باید، از حوزه سیاست افغانستان کنار زده شود واز میان سایر نامزدان نیز شخصی گزینش گردد که تطبیق توانایی یک چنین ریفورم سخت را پس از هفت سال فرهنگ فساد اداری واختلاص داشته باشد.
هرچند تعدد بیش از اندازه یا بهتر است بگویم تورم نامزدان سبب پراگنده گی بیشتر ارای مردم افغانستان خواهد شد که درنهایت به ضرر ما خواهد بود ولی این با مردم است که یک تصمیم عاقلانه وجدی این بار طوری عمل کنند که پس از این هم جلو چنین های هوی انتخاباتی گرفته شود وهم به چالش های جدی در برابرمردم افغانستان تدابیری لازم وبه موقع اتخاذ گردد.
نا امنی که طی سه چهار سال اخیر به ابتکار اقای کرزی دست به گریبان افغانستان شده است مهمترین چالش است که به ان اولویت داده شود راهکاری مناسبی به همکاری مردم دربرابر ان سنجیده شود.
اگر امنیت تامین نگردد به هیج نمیتوان ادعا کرد که ما قادر به بازسازی خواهیم شد، جامعه جهانی وحکومت اقای کرزی ظاهرا جدیت های اشتباه زیادی را به مردم افغانستان درقبال امنیت به نمایش گذاشت ولی با اقدام های کشتار مردم بی گناه، تلاشی های خود سرانه وتوهین به فرهنگ وارزش های جمعی مردم، تبعیض در برنامه های بازسازی، باج دادن به مخالفان مسلح وبالاخره دروغ به مردم نمیشود به تامین امنیت پرداخت، بلکه تامین امنیت برنامه های دقیق، سنجیده شده ی نظامی و به تعقیب ان تطبیق برنامه های بازسازی واقتصادی که موجب بهبود زندگی مردم گردد؛ میخواهد.
دریک بیان کوتاه میتوان گفت که اتنخابات 29 هم اسد سال روان باردیگر یک فرصت مناسب ونادر را در اختیار مردم افغانستان قرار خواهد داد که اگر مردم افغانستان باه هوشیاری وزیرکی ازان استفاده لازم صورت نکنند هرگز باز نخواهند یافت وبه همین شکل از طرف دیگر مهارت واقدام های موثری سیاستگذاران مملکت ما رانیز خواهان است که مردم را درمسیر خوب هدایت نموده واز ان در جهت بهبودی اوضاع در کشور استفاده نمایند.