با اینکه شخصیت سیاسی تمام 41 نامزد ریاست جمهوری برای مردم افغانستان اشکارا وهویدا است ولی طالبان اکنون به یک سوژه فوق العاده تبلیغی کمپاینی ایشان تبدیل شده است.
موضوع مصالحه با طالبان هرچند خالی از اهیمت نیست ولی طوریکه دراین روزها به ان پرداخته میشود کاملا اغراق امیزوبیرون از حدش به نظر میرسد. چنین کار نامزدان محترم نه تنها مشکلی را کم نخواهد کرد که موجب گسترش وبزرگی چالش امنیتی خواهد شد، زیرا از یک طرف همه روزه به طالبان کردیت سیاسی به بهای حیات سیاسی ملی داده میشود واین کردیت های سیاسی زمینه سازگسترش پایگاه سیاسی انان درکشور، منطقه وحتا جهان میگردد واز سوی دیگر همین تبلیغات که فقط میخواهند ارای مردم را شکار کنند بر باور وعقیده سیاسی مردم نسبت به نظام واینده نظام سیاسی لطمه شدید وارد خواهد کرد.
دراین روز ها آنچه بیشتر روی زبان نامزدان میگردد؛ تنها وتنها مصالحه با طالبان است ولی تاکنون جز یکی دو مورد هیج یک از ایشان میکانیزم تعریف شده ای را درخصوص مصالحه با تروریزم وطالب طرح نکرده اند و فقط میخواهند ازحرف های مفت که جز بار منفی هیج حاصلی درپی نخواهند داشت سود تبلیغاتی ببرند.
آقای کرزی که اکنون از همه اقشار مختلف افغانستان تا حدی زیادی نا امید شده است بیش از هر زمانی دیگر نیاز به دامن زدن وتاکید بر چنین تبلیغات را ضرورمی پندارد.
کرزی که علاوه از تبلیغ وپروپاگندا، گفته میشود کمپاینی وسیع وجدی را هم مدت ها قبل درمیان تندروان طالب را ه انداخته است تلاش می ورزد تا یکبار دیگر به هر شکلی که شده به کرسی ریاست جمهوری تکیه نماید واینکه هشت سال طلایی ترین زمان تاریخی افغانستان را برباد داده است وبرمردم افغانستان جزمنت چیزی باقی نگذاشته است برایش هیج اهمیتی ندارد.
مردم افغانستان باید بدانند که این بار اخرین دوره ای کرزی مییاشد چنانکه جناب ایشان دردوره های گذشته نسبت به سرنوشت وبهروزی مردم؛ هیج تلاشی را بخرج نداد وفقط یگانه تلاش وی راه اندازی تجارت های مختلف درحلقه های خطرناک وخاص بوده است که نتایج ان فقروبدبختی روز افزون مردم میباشد، اگر جناب وی بازهم بر اریکه قدرت تکیه فرماید علنا سرمایه های ملی را به چپاول وغارت خواهد گرفت.
گفته میشود برادارن رییس جمهور درچهار سمت افغانستان در ده ها تجارت غیر مشروع دست دارند وازجمله تجارت مواد مخدر، آنها درادامه وپیشرفت کارشان از هیج اقدامی هم باک ندارند، تا ازاد کردن قمندانان طالب از زندان ها که همکاران مواد مخدر ایشان اند و رهایی قاچاقبران بزرگ، که دربرابر جان ده ها سرباز افغان دست گیر میگردند.
آقای کرزی خود هم علاوه از حمایت جدی از براردارنش گاهی وقت دست به اقدام های میزند که نمود کامل مافیایی میباشد.
پنج تن قاچاقبر کلان مواد مخدرکه گفته میشود دوسال قبل به زندان افتاده بودند دربهانه ای هشت ثور امسال توسط شخص رییس جمهور از بند ازاد شده اند.
آقای حمید زاده سخنگوی رییس جمهورقبلا به رسانه ها گفته بود که ازادی این پنج تن قاچاقبر به اساس مراجعه وتضمین کلان های قومی وهمچنان جشن هشتم ثور یعنی روز پیروزی مجاهدین دربرابر اشغالگران روسی ودست نشاندگان روسها صورت گرفته است.
این ادعای آقای حمید زاده هیج توجیه ضعیفی را هم حمل کرده نمیتواند زیرا، اولا اگر هشتم ثور برای رییس جمهور اهمیت میداشت لااقل همان روز را یک برنامه ملی میگرفت اگر خودش از ترس طالب اشتراک نمیتوانست، هم خیلی جای حرف نبود، درحالیکه رییس جمهور درهشتم ثور یک بیانیه مطبوعاتی هم صادر نکرد.
ازجانب دیگر زمان ارگ به چنین توجیهاتی متوسل شد که این موضوع توسط رسانه ها افشا گردید، درحالیکه اگر این کار تاحدی به مصلحت مردم افغانستان بود وخلاف قانون نبود چرا علنی انجام نشد ازاین جا معلوم میشود که؛ جنایت کاران آزاد شده؛ شرکای تجاری خود رییس جمهور بوده اند.
نامزدان دیگر نیز به شدت روی مصالحه با طالب پا میفشارند اما معلوم نیست با چه شیوه ای این صلح را عملی خواهند کرد، درحالیکه طالبان یک ایده ی تمامیت خواهانه دارند نه قدرت طبانه که انها را با بخش از تفویض قدرت قناعت داده بتوانند.
چنین اقدام های سود مدارانه ومحافظه کارانه ای نامزدان نیزموجب خواهد شد که مساله تروریزم بار دیگر بزرگ گردد.
در پاکستان نیز تا زمان حکومت نظامی نسبت به طالب به یک مجرای هدف سیاسی بزرگ دیده میشد که بالاخره نزدیک به تجزیه پاکستان منجر شده بود ولی درافغانستان خطر سقوط تمام مملکت احتمال دارد نه تجزیه ویا هم بنا به بعضی طرح های از سوی نامزدان تحقق نظام فدرال.
زیرا طالبان یک جنبش شبه تروریستی است که با وسیله قرار دادن اسلام، هدف تمامیت خواهانه وانحصار گرایانه دارد.
با یک برخورد جدی وصادقانه حکومت ملکی پاکستان تا حدی زیادی به مساله تروریزم پاسخ داده شد وپس ازاین مبارزه با تروریزم درپاکستان رو به اسانی خواهد گرایید.
درافغانستان هم نیاز به یک چنین تعریف دقیق وبرخورد مشخص با طالب حس میگردد؛ درغیر صورت تبلیغات بی مایه وشکار کردن ارای مردمان سنتی جنوب وشرق افغانستان دردی را دوا نخواهد کرد.