دران وقت که طالبان وترویزم درپاکستان در برابر تهاجم ارتش پاکستان درتنگنای جدی واقع شده بود همه گی امید به پاکستان بسته بود وهیج کسی این نکته را درنظر نداشت که از فرصت مساعد شده استفاده خوبی باید برد وهمزمان با حملات ارتش پاکستان درافغانستان نیز تلاش های نظامی روی دست گرفته میشد تا ضربه محکمتری بر تروریزم وارد میگردید که دراینده از مشکل امنیتی افغانستان کاسته میشد ولی همانطوریکه یاد اوری شد درافغانستان اب از اب تکان نخورد رهبران اموردرکشور خرسند بودند که کار تروریزم درپاکستان تصفیه خواهد شد درحالیکه ترویزم نه تنها یک پدیده منطقه ای که حتا جهانی است والقاعده امروزدرسراسر جهان اعضای فعالی دارد.
هرچند حملات ارتش پاکستان در برابر تروریزم درخاک ان کشور یکی از راه های اساسی مبارزه با تروریزم تثبیت شده بود وتاحدی زیادی هم موثر واقع شد ولی انچه را که طرف افغانستان همزمان باید در وقت لازم انجام میداد اقدام نگردید.
واز جانبی دیگر درچنین شرایطی که ورود تروریست های فراری از خاک پاکستان به افغانستان یک امر حتمی بود، حتا درمرزهای افغانستان تدابیری لازم مرزی گرفته نشد.
درست همین اشتباه طرف افغانستان سبب شد که درشرایطی که تاریخ برگزاری انتخابات نزدیک شده است وضع امنیتی نیز بدتر شده واکنون تا شمال کشور نیز گسترش یافته است.
به گفته افراد محل نا امنی های اخیر درقندوز پس از ان جدی شد که طالبان درانطرف خط به شکست مواجه شدند وشماری زیادی از ازبک ها، چیچنی های تند رو، پاکستانی ها وطالبان افغانی وارد این ولایت شدند، با این وجود به گفته افراد محل تا زمانیکه خطر نا امنی خیلی جدی هم نشد وزارت دفاع وارگان های امنیتی متوجه این خطر نشدند ویا اگر هم متوجه شدند موضوع را جدی نگرفتند، درنتیجه این بی کفایتی ها اکنون ولایت قندوز نیز درقطار هلمند وقندها قرار گرفت.
ارتش نیرومند ومجرب پاکستان حدود سه ماه به حملات وسیعی ادامه داد تا توانست ظاهرا مناطق مورد نظر را از وجود تروریزم پاکسازی کند، جانب افغانستان نباید با چنین یک بی کفایتی ای درحالیکه خود شاهد بود تا این اندازه مساله تروریزم را ساده میگرفت که اکنون دردام تروریزم سخت تر از قبل گیر مانده است.
هرچند منابع امنیتی درکشور ادعا دارند که به همکاری نیروهای خارجی تدابیری لازم امنیتی برای برگزاری انتخابات 29 هم اسد درنظر گرفته است ولی براساس داده های رسانه ها طالبان وتروریزم نیز شیوه عملیات های چریکی شان رانیز تغییر داده اند.
طالبان وتروریست های خارجی که درزمان حکومت طالبان درافغانستان هم برحیات افراد ملکی کمترین احترامی را قایل نبودند، گفته میشود پس از این نوع حملات چریکی را روی دست گرفته اند که درصورت اقدام متقابل نظامی حیات افراد ملکی بیشتر از پیش درخطر واقع شده واز مردم ملکی میشود به منظور سپر انسانی استفاده بیشتر ببرند.
درابتدای عملیات ویژه ای نیروهای امریکایی، بریتانیایی وارتش ملی افغانستان درولایت هلمند نیزاین خوش بینی ها پیدا شده بود که میشود این عملیات را به مثابه عملیات ارتش پاکستان تلقی کرد شاید اغاز باشد برای پایان دوسیه طالب وتروریزم درافغانستان ولی اکنون معلوم شده که یکسره کردن کار تروریزم درافغانستان انقدرهم اسان نیست که به دست کم گرفته شده است.
چنانکه درپاکستان پس از پایان عملیات موفقانه ارتش وهمکاری صادقانه مردم بازهم خشونت های از طرف تروریزم وطالبان گاه گاهی درهمان مناطق رخ میدهد.
چند هفته است که ارتش ملی درولایت قندوز حملاتی را علیه مهاجمان تروریزم بین المللی ادامه میدهد ولی اکنون مجبور است در برابر اندک شورش های تروریزم وطالب بهای سنگین تری بپردازد تا انکه دروقت مناسب اقدام میشد واین امکان هم وجود داشت که حداقل تروریست ها از افغانستان وپاکستان به عنوان دو پایگاه استراتیژیک دست می شستند.
این کار یعنی تروریست ها دیگر به پاکستان به عنوان یک پایگاه وپناه گاهی اساسی وکاملا مطمین شاید نه بیند ولی از مزاحمت های جدی برای حکومت پاکستان دست شسته اند.
اما وای برحال افغانستان که پیش ازاین تمام بدبختی های امنیتی به دوش پاکستان انداخته میشد و درمحافل بزرگ بین المللی برای افغانستان بهانه ای خوبی بود ولی اکنون هیج راهی ندارد؛ یا اینکه سقوط دربرابر تروریزم را بپذیرد ویا اینکه با هزینه خیلی سنگین باید جدی وصادقانه با تروریزم جنگ را ادامه دهد.
دراین میان تنها حکومت وقوای مسلح افغانستان مقصر نیست زیرا تروریزم صرف پدیده افغانستانی نیست؛ به همین پیمانه نیروهای قاره پیمای که از اروپا وامریکا مرزهای دور ودراز را درنوردیده اینجا امده اند نیزمقصر میباشند.
اگر دران زمان طرف افغانستان حساسیت موضوع را حسابی درک نکرده بود باید نیروهای بین المللی به این نکته متوجه میشدند تا سربلندتر از قبل به ادعاهای ظاهرا صلح خواهانه ای شان درجهان بیشتر شعار سرداده میتوانستند ولی درصورتیکه درافغانستان نیزمثل عراق به شکست جدی روبه رو گردد برای همیشه ابروی شان را دربلند پروازی های بین المللی ازمیان خواهند برد و پس ازاین با ضعیف ترین کشور جهان وضعیف ترین شبکه های مخالف رو به رو شده نخواهند توانست.
به هر ترتیب اکنون نیز زمان انقدر نگذشته است ومیشود کار را از سرگرفت ولی هزینه ای هنگفتی میخواهد.